ฟูจิตะ วาด Wotakoi แค่ให้มือหายขึ้นสนิม ลง pixiv เล่น ๆ สุดท้ายขายได้กว่า 12 ล้านเล่ม
ฟูจิตะเริ่มวาด Wotakoi แค่ให้มือกลับมาคล่อง โพสต์ลง pixiv ปี 2014 ได้รวมเล่มกับอิจินชะปี 2015 จนยอดรวมทะลุ 12 ล้านเล่ม
ลองนึกภาพนักวาดคนหนึ่งที่เสนอโครงเรื่องไปแล้วไม่ผ่าน เลยนั่งวาดการ์ตูนเล่น ๆ แค่ให้มือหายขึ้นสนิม แล้วโพสต์ลงเน็ต… ใครจะไปคิดว่างานชิ้นนั้นจะขายได้ 12 ล้านเล่ม
นี่คือเรื่องของ ふじた (ฟูจิตะ) กับ 『ヲタクに恋は難しい』 (โอตาคุ นิ โคอิ วะ มุซุคาชิอิ – “รักของโอตาคุช่างยากเหลือเกิน” ชื่อย่อ ヲタ恋 โวตาโคอิ หรือ Wotakoi) การ์ตูนรักของพนักงานออฟฟิศที่แอบเป็นโอตาคุ ซึ่งเริ่มต้นบน pixiv (พิกซิฟ) ไม่ใช่บนโต๊ะขายหนังสือที่ Comiket (คอมิเกะ) หรือ COMITIA (โคมิเทีย) แบบที่เราคุ้นกัน
วาดแค่ “ทำกายภาพ” ให้มือ
Wikipedia (วิกิพีเดีย) ภาษาญี่ปุ่นของเรื่องนี้เล่าประวัติฟูจิตะไว้สั้น ๆ ว่า เคยเรียนโรงเรียนอาชีวะด้านดีไซน์ก่อนย้ายมาโตเกียว และช่วงนั้นเสนอโครงเรื่องการ์ตูนไปก็ยังไม่ผ่าน
แล้วโวตาโคอิเกิดมาได้ยังไง? Wikipedia อ้างบทสัมภาษณ์ของเว็บ このマンガがすごい! (โคโนะ มังงะ กะ สุโกอิ!) ว่าฟูจิตะเรียกการเริ่มวาดเรื่องนี้ว่า 「マンガのリハビリのような感じ」 (“เหมือนการทำกายภาพฟื้นฟูการวาดการ์ตูน”)
แปลเป็นภาษาบ้าน ๆ คือ วาดให้มือกลับมาคล่อง ไม่ได้ตั้งใจจะเปิดตัวเป็นมืออาชีพเลย
ตอนแรกขึ้น pixiv วันที่ 17 เมษายน 2014 แล้ว Wikipedia บอกว่าเรื่องนี้ทำสถิติยอดบุ๊กมาร์กสูงสุดตลอดกาลในหมวดการ์ตูนออริจินัลของ pixiv ด้วย
หมายเหตุ: เราเปิดบทสัมภาษณ์ต้นฉบับของ このマンガがすごい! เองไม่ได้ ประโยคที่ยกมาจึงอ้างตามที่ Wikipedia สรุปไว้
จากหน้าเว็บ กลายเป็นหนังสือขายล้าน
ไล่ดูทีละช่วงจะเห็นว่ามันโตเร็วแค่ไหน
ไทม์ไลน์
- 17 เม.ย. 2014: ตอนแรกขึ้น pixiv (Wikipedia)
- 2014: ได้อันดับ 1 สาขา “การ์ตูนเว็บที่อยากให้รวมเล่ม” ของ 次にくるマンガ大賞 (ทสึงิ นิ คุรุ มังงะ ไทโช – “รางวัลการ์ตูนที่จะดังต่อไป”) ครั้งแรก
- 30 เม.ย. 2015: สำนักพิมพ์ 一迅社 (อิจินชะ) วางขายเล่ม 1 พิมพ์ครั้งแรก 80,000 เล่ม (MANTANWEB – มันตันเว็บ)
- พ.ย. 2015: pixiv กับอิจินชะเปิดเว็บการ์ตูน comic POOL (คอมิกพูล) ด้วยกัน แล้วโวตาโคอิก็ย้ายไปลงที่นั่น (Wikipedia)
- ธ.ค. 2015: ได้อันดับ 1 สายผู้หญิงของ このマンガがすごい!2016 (โคโนะ มังงะ กะ สุโกอิ! 2016 – หนังสือจัดอันดับการ์ตูนประจำปี)
- มี.ค. 2016: แค่เล่ม 1 เล่มเดียวก็ทะลุ 1 ล้านเล่ม มันตันเว็บบอกว่าเป็นเรื่องแรกของอิจินชะที่ขายเกินล้านเล่ม นับตั้งแต่บริษัทเปลี่ยนชื่อในปี 2005
- 2018: ได้เป็นอนิเมะทีวีช่วง ノイタミナ (โนอิทามินะ) ของฟูจิทีวี (Wikipedia)
- 2020: ได้เป็นภาพยนตร์คนแสดง กำกับโดย 福田雄一 (ฟุคุดะ ยูอิจิ) (Wikipedia)
- 18 มิ.ย. 2021: อิจินชะประกาศว่าเรื่องจะจบที่ตอน 60 ในเล่ม 11 ซึ่งเป็นเล่มสุดท้าย วางขาย 14 ต.ค. 2021 และยอดรวมทะลุ 12 ล้านเล่ม (รวม e-book)
ขนาดในประกาศทางการ อิจินชะเองก็ยังเล่าที่มาว่า 「pixivでの連載からスタートして」 (“เริ่มจากการลงต่อเนื่องบน pixiv”)
แล้วมันเกี่ยวกับโดจินตรงไหน?
ขอพูดตรง ๆ ก่อน: แหล่งที่เราเปิดดูไม่ได้บอกเลยว่าฟูจิตะเคยทำโดจินเป็นเล่ม คนที่ไปออกบูธ Comiket ในเรื่องคือนางเอก 桃瀬成海 (โมโมเสะ นารุมิ) ไม่ใช่ตัวนักวาด เรื่องนี้เลยไม่ใช่ “นักวาดโดจินได้เดบิวต์” แบบคลาสสิก
แต่ถ้ามองที่หัวใจของโดจิน คือวาดเอง ลงเอง ไม่ต้องรอใครอนุมัติ แล้วให้คนอ่านเป็นคนตัดสิน โวตาโคอิก็ทำครบทุกข้อ
ที่เปลี่ยนไปมีแค่ “สถานที่” จากโต๊ะในฮอลล์จัดงาน กลายเป็นหน้าผลงานบน pixiv และจากบรรณาธิการที่เดินดูบูธ กลายเป็นยอดบุ๊กมาร์กที่สำนักพิมพ์มองเห็นได้เอง
ข้อคิดเล็ก ๆ สำหรับคนที่อยากวาด
- เริ่มเล็ก ๆ ก็ได้: งานที่วาดแค่ “ฟื้นฟูมือ” ยังกลายเป็นงานหลักในชีวิตได้เลย
- แพลตฟอร์มคือประตูบานใหม่: เคส comic POOL บอกเราว่าแพลตฟอร์มกับสำนักพิมพ์จับมือกันเปิดช่องทางใหม่จากงานที่โพสต์ฟรีได้
- เรื่องของคนในวงการ คนนอกก็อินได้: การ์ตูนรักโอตาคุที่นางเอกไปออกบูธ Comiket ไปถึงคนอ่านกลุ่มใหญ่ได้จริง มันตันเว็บรายงานว่าคนอ่านหลักคือผู้หญิงวัยยี่สิบกว่า
ที่มา: 一迅社 ประกาศผ่าน PR TIMES (2021), MANTANWEB (2016), Wikipedia ภาษาญี่ปุ่น – ヲタクに恋は難しい