นักวาด

supercell (ซูเปอร์เซลล์): เพลงที่แต่งไว้แนบใบสมัครงาน ดันพาหนุ่มเซลส์จากบูธ Comiket ไปถึงค่าย Sony

ryo ซื้อ Hatsune Miku เพราะราคาไม่แพง แต่งเพลง Melt ไว้ส่งสมัครงาน สุดท้ายเพลงดังบนนิโคนิโค ขายซีดีที่ Comiket แล้วได้เดบิวต์กับ Sony ปี 2009

ลองนึกภาพพนักงานเซลส์คนหนึ่งที่เหนื่อยกับงานจนอยากลาออก เขาแต่งเพลงขึ้นมาเพลงหนึ่ง ไม่ได้หวังจะดัง แค่จะเอาไปแนบใบสมัครงานใหม่ แต่เพลงนั้นกลับพาเขาไปเป็นศิลปินค่ายใหญ่แทน

คนนั้นคือ ryo (เรียว) ส่วนเพลงนั้นคือ 『メルト』 (เมรุโตะ – “Melt / ละลาย”) ที่ใช้เสียงร้องจากโปรแกรม 初音ミク (ฮัตสึเนะ มิกุ) และนี่คือจุดเริ่มของ supercell (ซูเปอร์เซลล์) กลุ่มครีเอเตอร์ที่เริ่มจากวงโดจินดนตรีเล็ก ๆ ก่อนได้เดบิวต์กับค่ายเพลงใหญ่

ซื้อมิกุเพราะ “ราคาไม่แพง”

ก่อนจะมาแต่งเพลง เรียวทำงานเซลส์อุปกรณ์ไฟฟ้าแบบพนักงานส่งตัว (派遣 ฮาเคน) อยู่ราว 6 ปีที่โยโกฮามา เขาเล่าเรื่องนี้ในบทสนทนากับเว็บวัฒนธรรม CINRA (ซินรา) ปี 2013

งานหนักมาก ลูกค้าโหด มีเรื่องร้องเรียนตลอด บางครั้งถึงขั้นต้องคุกเข่าขอโทษ

แล้วการเริ่มใช้ฮัตสึเนะ มิกุในปี 2007 ล่ะ เป็น “การตัดสินใจครั้งใหญ่” หรือเปล่า เขาตอบสั้น ๆ ว่า

「いや、何も決断はしてないんです。」 “เปล่าเลย ไม่ได้ตัดสินใจอะไรทั้งนั้น”

เหตุผลจริง ๆ ง่ายมาก โปรแกรมราคา 14,000 เยน ซื้อมาแล้วก็อยากเล่นให้คุ้ม สมัยนั้นโปรแกรมทำเพลงบนคอมพิวเตอร์ (DTM ดีทีเอ็ม) ต้องจ่ายกันเป็นแสนเยน มิกุเลยเป็นของที่จับต้องได้ง่ายกว่ามาก

เพลงที่สองที่ส่งไปสมัครงาน

ตอนนั้นเรียวอยากเปลี่ยนงานพอดี แล้วก็เจอบริษัททำเสียงประกอบที่เปิดรับวิศวกรเสียง เงื่อนไขคือต้องส่งเอฟเฟกต์เสียง 10 ชิ้น กับเพลงออริจินัลอีก 3 เพลง

จังหวะเดียวกับที่เพิ่งซื้อมิกุมา เพลงออริจินัลเพลงที่ 2 ที่เขาแต่งก็คือเมรุโตะนั่นเอง

「転職先が効果音のエンジニアだったはずが、なぜかアーティストになったと思ってるんです。」 “งานใหม่ควรจะเป็นวิศวกรเสียงประกอบ แต่ไม่รู้ทำไมกลายเป็นศิลปินไปซะได้”

ขอโทษเรื่องรูป แล้วได้เพื่อนร่วมวง

ตอนลงคลิปเมรุโตะ เรียวหยิบภาพประกอบจากเว็บแจกวอลเปเปอร์มาใช้ เลยมีคนทักว่า “แบบนี้ผิดลิขสิทธิ์ไหม”

แต่เรื่องนี้จบแบบน่ารัก คนวาดภาพกลับติดต่อมาขอบคุณ แล้วทั้งสองก็ทำซีดีด้วยกันไปขายที่ Comiket (คอมิเกะ – ตลาดนัดโดจินที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น)

「それがsupercellの始まりなんです。自然とそういう流れになっていた。」 “นั่นแหละคือจุดเริ่มต้นของซูเปอร์เซลล์ ทุกอย่างไหลไปเองตามธรรมชาติ”

ตาม Wikipedia (วิกิพีเดีย) คนวาดคือ 119 (ฮิเคชิ) และเรียวส่งอีเมลไปขอโทษก่อน จากนั้นนักวาดคนอื่น ๆ ที่รู้จักกับฮิเคชิก็ทยอยมาร่วมวง จนตอนเดบิวต์กลุ่มมีสมาชิก 11 คน

เรื่องที่มักเข้าใจผิด: ซูเปอร์เซลล์ไม่ใช่ “วงร็อก” ที่มีนักร้องประจำนะ เว็บไซต์ทางการบอกว่าเป็นยูนิตของนักแต่งเพลงเรียวกับครีเอเตอร์อีกหลายคน ส่วน Wikipedia บอกว่าเพลงในนามซูเปอร์เซลล์ทุกเพลงจนถึงอัลบั้มแรกใช้เสียงฮัตสึเนะ มิกุ หลังจากนั้นค่อยใช้นักร้องรับเชิญ

จากบูธโดจินสู่ค่ายใหญ่ (ไทม์ไลน์ตาม Wikipedia)

  • 7 ธ.ค. 2007: ลงเพลงเมรุโตะบน ニコニコ動画 (นิโคนิโค โดงะ – เว็บวิดีโอญี่ปุ่นที่คอมเมนต์วิ่งบนจอ) ภายในราวหนึ่งปีมียอดชมกว่า 3 ล้านครั้ง ดังจนเกิดคำว่า “メルトショック” (เมรุโตะช็อก)
  • 30 ธ.ค. 2007: ขายซิงเกิลทำเองเมรุโตะที่คอมิเกะครั้งที่ 73
  • ก.พ.–มิ.ย. 2008: ลงเพลง 『恋は戦争』 (โคอิ วะ เซ็นโซ – “รักคือสงคราม”), 『ワールドイズマイン』 (World is Mine) และ 『ブラック★ロックシューター』 (Black★Rock Shooter) ทุกเพลงทะลุ 1 ล้านวิว
  • 16 ส.ค. 2008: ขายอัลบั้มทำเอง 『supercell』 ที่คอมิเกะครั้งที่ 74 และขายหมด
  • 4 มี.ค. 2009: อัลบั้ม 『supercell』 วางขายทั่วไปผ่านค่ายในเครือ Sony Music (โซนี่มิวสิก)

เว็บไซต์ทางการเล่าเสริมว่าเพลงที่ลงนิโคนิโคมียอดชมรวม “เกิน 20 ล้านครั้ง” และเดือนมีนาคม 2010 ซูเปอร์เซลล์ยังคว้ารางวัล “ザ・ベスト5 ニュー・アーティスト” (5 ศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม) จากเวที 日本ゴールドディスク大賞 (รางวัลแผ่นทองคำญี่ปุ่น) ครั้งที่ 24

“วงวาดมิกุจะเดบิวต์ได้จริงเหรอ”

ฝั่งสมาชิกเองก็งงไม่แพ้คนดู นักวาดการ์ตูน 三輪士郎 (มิวะ ชิโร) สมาชิกที่วาดภาพให้โคอิ วะ เซ็นโซ เล่ากับ ニコニコニュース (นิโคนิโค นิวส์) ปี 2017 ว่าพอรู้ว่าจะได้เดบิวต์ก็ตกใจ “กลุ่มที่ทำเพลงด้วยโวคาลอยด์จะเดบิวต์ค่ายใหญ่ได้ด้วยเหรอ”

สมาชิกยังกังวลกันว่าทุกครั้งที่ออกซีดี จะต้องจ่ายค่าใช้สิทธิ์ให้บริษัท クリプトン (คริปตอน) ผู้สร้างมิกุหรือเปล่า มิวะบอกว่าคนที่คิดเรื่องพวกนี้มากที่สุดคือเรียว ส่วนนักวาดแค่วาดรูปเมื่อถูกเรียกใช้

แล้ววันที่ใจฟูก็มาถึง เพลงเดบิวต์ 『君の知らない物語』 (คิมิ โนะ ชิราไน โมโนงาตาริ – “เรื่องราวที่เธอไม่รู้”) ได้เป็นเพลงปิดอนิเมะ 『化物語』 (บาเกะโมโนงาตาริ) มิวะเห็นธงโปรโมตเรียงเต็มย่านชิบูย่าแล้วรู้สึกว่า “มาถึงขนาดนี้แล้วเหรอ” อีกเรื่องที่เขาบอกว่า “เกินคาด” คือแฟน ๆ ต่อยอดกันเองบนนิโคนิโค ทั้งคลิปร้อง เต้น และเล่นดนตรี

เบื้องหลังก็ไม่ได้ราบรื่นไปหมด Wikipedia เล่าว่าก่อนอัลบั้มแรกจะได้ออก มีหลายเรื่องต้องต่อรอง เรียวขอทั้งไม่ฝากลิขสิทธิ์เพลงกับ JASRAC (จัสแรก – สมาคมจัดเก็บลิขสิทธิ์เพลงญี่ปุ่น) และขอรีมิกซ์ทุกเพลงใหม่ ซึ่งเขาให้เครดิตทีมงานค่ายที่ “ไม่รู้แต่ก็พยายามเข้าใจ”

สรุปง่าย ๆ ปลายยุค 2000 บูธโดจินที่คอมิเกะกับเว็บวิดีโออย่างนิโคนิโคช่วยกันพาคนทำเพลงในห้องนอนไปถึงค่ายใหญ่ได้จริง ส่วนเรียว จากคนที่แค่อยากเปลี่ยนงาน ก็กลายเป็นศิลปินไปซะอย่างนั้น

ที่มา: CINRA – BOOM BOOM SATELLITES × supercell対談 (2013), supercell Official Web – ABOUT, ニコニコニュース – 三輪士郎さんインタビュー (2017)

แหล่งข้อมูล

  1. BOOM BOOM SATELLITES × supercell対談 (CINRA, 2013-11-15)
  2. ABOUT supercellについて | supercell Official Web
  3. 初音ミクの「テンプレ」を壊したボカロ動画『恋は戦争』絵師・三輪士郎さんに、ミク誕生からの10年について話を聞いてみた (ニコニコニュース オリジナル, 2017-04-26)
  4. supercell (クリエイター集団) - Wikipedia

เรื่องที่เกี่ยวข้อง

นักวาด

IOSYS (อิโอซิส): วงโดจินดนตรีซัปโปโรที่เกือบแตก ก่อนเพลงมาริสะรีมิกซ์ Touhou จะพาดังทั่วเน็ต

IOSYS เริ่มจากแก๊งเพื่อนในมหาวิทยาลัยที่ซัปโปโรปี 1998 เกือบแตกวงต้นปี 2006 แต่อัลบั้มรีมิกซ์เพลง Touhou กับคลิปแฟลชเพลงมาริสะพลิกให้กลายเป็นบริษัท

ข่าว

DECO*27 ประกาศอัลบั้มที่ 10 MIXTURE POP รวม 18 ปีแห่งการทำเพลง แถมไลฟ์เดโคมิกุลงแผ่นครั้งแรก

DECO*27 ประกาศอัลบั้มที่ 10 MIXTURE POP วาง 17 ก.พ. 2027 รวม 15 เพลงจาก 18 ปีของการทำเพลง ฉบับพิเศษมีไลฟ์เดโคมิกุ Hello ลงแผ่นครั้งแรก

มือใหม่ต้องรู้

นิโคนิโค โดงะ (Niconico) เกิดมาได้ยังไง: เว็บคอมเมนต์ลอยบนวิดีโอที่แอบเปิดแบบไม่บอกชื่อ ก่อนกลายเป็นบ้านของเพลงโวคาลอยด์

นิโคนิโค โดงะเปิดทดลองแบบปิดชื่อบริษัทเมื่อ 12 ธ.ค. 2006 ก่อนเปิดเบต้าเป็นทางการ 15 ม.ค. 2007 ระบบคอมเมนต์วิ่งบนจอทำให้ดูคลิปเหมือนดูกับเพื่อน และกลายเป็นเวทีของเพลงฮัตสึเนะ มิกุ

ข่าว

เพลย์ลิสต์โวคาลอยด์สัปดาห์นี้: KARENT ปล่อย 9 ผลงานใหม่ มีเพลงธีมงานมิกุ และเดโมเสียง AI ของคิซุนะ อาคาริ

KARENT ค่ายเพลงโวคาลอยด์ของคริปตอนปล่อย 9 ผลงานช่วง 12-18 พ.ย. 2026 มีเพลงธีมงานมิกุ คู่ดูเอ็ตรินเลน และ EP ที่มีเพลงเดโม VOCALOID6 AI