ไต้หวันเลือกการ์ตูนกีฬา 3 เรื่อง แบดมินตัน ยิมนาสติก ยูโด ให้นักกีฬาตัวจริงมาเป็นที่ปรึกษา
โครงการการ์ตูนกีฬาของไต้หวันเลือก 3 เรื่อง แบดมินตัน ยิมนาสติก ยูโด เรื่องยูโดเล่าผ่านพี่ชายคู่ซ้อมของนักยูโดเหรียญเงินโอลิมปิก คาดเปิดตัวปี 2027
ใครโตมากับ การ์ตูนกีฬาญี่ปุ่น คงรู้ว่าการ์ตูนดีๆ เรื่องเดียวทำให้คนอยากลุกไปเล่นกีฬาได้จริง ตอนนี้ไต้หวันอยากมีการ์ตูนกีฬาแบบนั้นของตัวเองบ้าง แถมดึงนักกีฬาตัวจริงมาช่วยเล่าเรื่องด้วย
โครงการนี้คืออะไร
เมื่อ 2 พฤศจิกายน 2026 กระทรวงวัฒนธรรมกับกระทรวงกีฬาของไต้หวันประกาศผลโครงการ 「雙百萬運動漫畫徵選」 (ชวงไป่ว่าน ยวิ่นต้ง ม่านฮว่า เจิงเสวี่ยน – โครงการคัดเลือกการ์ตูนกีฬา) หลังเปิดรับ 3 เดือนและคัดเลือกอีก 4 เดือน ได้ 3 เรื่องที่จะใช้เวลาวาด 1 ปี และคาดว่าจะนำไปโปรโมตในงาน 台灣國際漫畫節 (ไต้หวัน กั๋วจี้ ม่านฮว่าเจี๋ย – เทศกาลการ์ตูนนานาชาติไต้หวัน) ครั้งแรกในปี 2027
ความพิเศษคือแต่ละทีมได้นักกีฬาหรือโค้ชตัวจริงเป็นที่ปรึกษา และได้ลงไปเก็บข้อมูลถึงสนามซ้อม
3 เรื่องที่ได้รับเลือก
『抓襟』 (จวาจิน – “จับคอเสื้อ”) ยูโด
ผลงานของ 橘子集團 (จวี๋จื่อ – Gamania) เรื่องนี้ได้แรงบันดาลใจจาก 楊勇緯 (หยาง หย่งเหว่ย) นักยูโดเหรียญเงินโอลิมปิก กับพี่ชาย 楊俊霆 (หยาง จวิ้นถิง) ที่เคยเป็นนักกีฬาระดับท็อปแล้วผันตัวมาเป็นคู่ซ้อมให้น้อง
นักวาด 子詡 (จื่อสวี่) เลือกเล่าผ่านมุมของพี่ชาย เพราะอยากรู้ว่านักกีฬาที่ไม่ได้ลงแข่งเองแล้ว จะเจอความรู้สึกอะไรและหาเป้าหมายใหม่ยังไง ตอนไปเก็บข้อมูล ทีมเห็นว่ามือนักยูโดผิดรูปไปบ้างเพราะจับคอเสื้อคู่ต่อสู้มาหลายปี และเจอผ้าซ้อมจับที่ยังมีคราบเลือดเก่าติดอยู่ สองพี่น้องยังอัดคลิปมาให้กำลังใจทีมด้วย
『不惑羽球』 (ปู๋ฮั่ว อวี่ฉิว – “แบดมินตันวัยไม่หวั่นไหว”) แบดมินตัน
ของสำนักพิมพ์ 天光出版 (เทียนกวง) เรื่องนี้ไม่เน้นสายเทพหรือคว้าแชมป์ แต่ชูว่า “เริ่มเล่นกีฬาตอนไหนก็ไม่สาย” คนเขียนบท 鵝肉麵 (เออโร่วเมี่ยน) เล่าว่าตัวเองเพิ่งหัดตีแบดตอนโตแล้ว และพบว่า “การได้ตีแบดนี่แหละทำให้มีความสุขมาก” ที่ปรึกษาคือคู่ผสมเหรียญทองแดงเอเชียนเกมส์ 葉宏蔚 (เย่ หงเว่ย) และ 詹又蓁 (จาน โหย่วเจิน)
『空中之巔』 (คงจง จือเตียน – “จุดสูงสุดกลางอากาศ”) ยิมนาสติก
ของ 原動力文化 (หยวนต้งลี่) นักวาด LONLON (ลอนลอน) ใส่ทั้งยิมนาสติกศิลป์และยิมนาสติกลีลา หลังไปเก็บข้อมูลจึงรู้ว่ายิมนาสติกลีลามีแข่งแค่ประเภทหญิง เลยใช้พระเอกกับนางเอกแทนความงามสองแบบ โดยบอกว่า “ไม่ได้จะเปรียบว่าแบบไหนดีกว่า” โค้ช 林祥威 (หลิน เสียงเวย) ที่เป็นที่ปรึกษา เล่าว่าตอนเด็กชอบอ่านการ์ตูนยิมนาสติกญี่ปุ่นมาก
ทำไมน่าติดตาม
รัฐมนตรีกีฬา 李洋 (หลี่ หยาง) ซึ่งเป็นอดีตนักกีฬาเอง บอกว่านักกีฬากลัวที่สุดคือถูกลืม ถ้าเรื่องของพวกเขาอยู่ในการ์ตูน คนรุ่นหลังก็จะยังจำได้ ส่วนรัฐมนตรีวัฒนธรรม 李遠 (หลี่ หย่วน) อยากให้บางเรื่องวางขายในไต้หวันและต่างประเทศพร้อมกันตอนเปิดตัวปลายปีหน้า ถ้าเป็นแบบนั้นจริง แฟนการ์ตูนไทยอาจได้อ่านด้วย
