Live2D จับมือ Kodansha Game Creators Lab ให้นักทำเกมอินดี้ใช้ได้โดยไม่ต้องเซ็นสัญญาเอง เกมแรกคือ 1999 Tokoyobiru
Live2D ร่วมกับ Kodansha Game Creators Lab ให้ทีมอินดี้ใช้ Live2D ได้โดยไม่ต้องทำสัญญาเอง เกมแรกคือ 1999 Tokoyobiru ที่ขายบน Steam วันนี้
ทีมทำเกมเล็ก ๆ 3 คนต้องทำทุกอย่างเอง ตั้งแต่วาดรูป เขียนบท เขียนโค้ด ไปจนถึงเรื่องเอกสารน่าปวดหัวอย่างสัญญาใช้งานเครื่องมือ ข่าววันนี้ (10 พ.ย. 2026) ตัดเรื่องหลังสุดออกไปได้หนึ่งอย่าง
ไม่ต้องเซ็นสัญญาเองแล้ว
บริษัท Live2D (ไลฟ์ทูดี) เจ้าของเทคนิคทำภาพวาด 2 มิติให้ขยับเหมือนมีชีวิต (เทคนิคที่ VTuber หลายคนใช้กับโมเดลของตัวเอง) ประกาศร่วมมือกับ 講談社ゲームクリエイターズラボ (โคดันฉะ เกม ครีเอเตอร์ส แล็บ) โครงการสนับสนุนคนทำเกมของสำนักพิมพ์ใหญ่ 講談社 (โคดันฉะ)
ปกติเกมที่ขายจริงและใช้ Live2D ต้องทำสัญญาอนุญาตการเผยแพร่กับ Live2D ก่อน แต่จากนี้ไป เกมที่โคดันฉะ เกม ครีเอเตอร์ส แล็บ เป็นผู้จัดจำหน่าย ทีมพัฒนาไม่ต้องไปเซ็นสัญญานี้แยกเอง ใช้ Live2D ได้เลย
ฝั่ง Live2D บอกว่าเกมอินดี้ที่ทำกันไม่กี่คน งานเอกสารพวกนี้มักตกเป็นภาระของคนทำเกมเอง จึงอยากให้ทีมเล็ก ๆ “ทุ่มสุดตัว” ให้กับงานสร้างได้เต็มที่ ความร่วมมือนี้จะใช้กับเกมถัด ๆ ไปของโครงการด้วย และ Live2D กำลังคุยกับผู้จัดจำหน่ายเกมอินดี้รายอื่นอยู่
เกมแรก: สวนสนุกร้างปี 1999
เกมแรกที่ได้ประโยชน์คือ 『1999トコヨビル』 (1999 โทโคโยบิรุ – “ตึกโทโคโย”) เกมผจญภัยสยองขวัญที่ขายบน Steam (สตีม) วันนี้เลย
เรื่องเกิดในเดือนธันวาคม 1999 ที่สวนสนุกในร่มเก่า ๆ ชื่อโทโคโยบิรุ ซึ่งมีข่าวลือว่า “คนหายไป” พระเอกเป็นเด็กหนุ่มความจำเสื่อมที่มีฝีมือสะเดาะกุญแจ ดันถูกเจ้าของตึกจับได้ตอนแอบย่องเข้าไป เลยต้องทำงานฟรีชดใช้ เพื่อนร่วมงานแต่ละคนก็แปลกพอกัน ทั้งหมอดูสาวขี้หงุดหงิด คนเลี้ยงปลาที่ดูแลตู้ปลายักษ์คนเดียว และนักแสดงที่อ้างว่าตัวเองเป็นวายร้ายสุดฮอต พระเอกต้องแอบเข้าห้องพวกเขาไปหาความลับเพื่อเอาตัวรอด
สีหน้าตัวละครคือหัวใจของเกม
ความเจ๋งอยู่ที่ส่วนบทสนทนา ตัวละครทำด้วย Live2D หน้าเปลี่ยนไปตามคำพูดแบบลื่น ๆ ผู้เล่นต้อง “อ่านสีหน้า” อีกฝ่ายให้ออก ถ้าเลือกคำตอบผิดจนเขาไม่พอใจ ก็อาจจบเกมตายทันที
ทีม 常夜不動産 (โจยะ ฟุโดซัง) มีกันแค่ 3 คน แบ่งเป็นคนเขียนบท คนวาดภาพและทำโมเดล Live2D และคนออกแบบเกมกับเขียนโปรแกรม นี่เป็นเกมแรกของทีม คนวาดภาพเป็นคนทำโมเดลขยับเอง จึงคุมลายเส้นหลอน ๆ ของตัวเองได้ครบ ซึ่งเป็นเสน่ห์ที่มักจะจืดลงถ้าทำเป็นโมเดล 3 มิติ ผู้วาดเล่าว่าทำโมเดลไว้ราว 10 ตัว และใส่ใจถึงนิสัยเล็ก ๆ อย่างการกดหว่างคิ้ว เล่นผม หรือเอานิ้วแตะกัน เพื่อให้เห็นว่าความสัมพันธ์กับตัวละครค่อย ๆ เปลี่ยนไป
ใครอยากลองก่อนซื้อ บน Steam มีเดโมบทที่ 1 ให้เล่นฟรี ยาวประมาณ 2 ชั่วโมง
