วาตานาเบะ ไดสุเกะ คนเขียน Gedo no Uta เล่าเบื้องหลังงานใหม่ Uchujin wa Iranai
วาตานาเบะ ไดสุเกะ คนเขียน Gedo no Uta เล่าถึงมังงะใหม่ Uchujin wa Iranai ทิ้งงานที่ร่างไว้แล้ว 3 ตอน ลดความรุนแรงลงเพื่อให้คนอ่านกว้างขึ้น
นักเขียนที่วาดเรื่องเดือด ๆ มาเกือบสิบปี ตัวจริงกลับเป็นคนที่บอกว่า “สุดท้ายก็คิดได้ว่าต้องใจดีกับคนอื่น” นี่คือเรื่องที่ 渡邊ダイスケ (วาตานาเบะ ไดสุเกะ) เล่าในบทสัมภาษณ์ล่าสุดกับเว็บ Real Sound (เรียลซาวด์)
จากเรื่องแก้แค้นสู่โลกที่กฎหายไป
วาตานาเบะเป็นที่รู้จักจาก 『外道の歌』 (เกโด โนะ อุตะ – “บทเพลงของคนนอกรีต”) มังงะแนวแก้แค้นที่ Real Sound ระบุว่ามียอดรวมทั้งซีรีส์ทะลุ 8.8 ล้านเล่ม งานใหม่ของเขาคือ 『宇宙人はいらない』 (อุจูจิน วะ อิราไน – “ไม่ต้องการมนุษย์ต่างดาว”) ลงใน 『ビッグコミックスペリオール』 (บิ๊กคอมิก ซูพีเรียร์) ของสำนักพิมพ์ 小学館 (โชงากุกัง) ตอนแรกขึ้นเว็บ ビッコミ (บิกโคมิ) ตั้งแต่ 27 มีนาคม 2026 และตอนนี้เล่ม 1 ออกแล้ว
เรื่องนี้เล่าถึงโลกที่วันหนึ่งกฎหมายหายไปหมด เริ่มที่วันที่ 3 หลังกฎหายไป ตัวละครหลักมีนักวาดมังงะ บรรณาธิการของเขา และพนักงานเขตที่เคยเป็นทนาย วาตานาเบะบอกว่าคำว่า “มนุษย์ต่างดาว” ในชื่อเรื่อง เป็นสัญลักษณ์ของ “ฝ่ายที่ตั้งกฎและผู้มีอำนาจ” ไม่ได้อยากวาดเอเลียนจริง ๆ
เรื่องเล่าเบื้องหลังที่น่าสนใจ
- ทิ้งงานที่ร่างแล้ว 3 ตอน: เดิมเขาเตรียมโปรเจกต์อื่นไว้ วาดเนม (ร่างสตอรีบอร์ด) ไปแล้ว 3 ตอน แต่พอคิดเรื่องนี้ออกก็รู้สึกว่า “อันนี้สนุกกว่าแน่นอน” เลยขอให้บรรณาธิการอ่านใหม่ จนบรรณาธิการบริหารอนุมัติ ชื่อเรื่องก็โผล่มาพร้อมกับตอนวาดเนม
- ตั้งใจลดความรุนแรง: เขาบอกตรง ๆ ว่ารอบนี้ “อยากวาดเรื่องที่ขายได้” ให้คนที่ไม่ถนัดฉากโหดอ่านได้ด้วย อยากให้เป็นเรื่องที่ขนาดคนไม่อ่านมังงะก็ยังเคยได้ยินชื่อ
- ไปงานเลี้ยงก็คือการหาข้อมูล: นอกจากคุยกับผู้เชี่ยวชาญ เขาถือว่าการฟังคนหลากอาชีพบ่นเรื่องงานในวงเหล้าก็เป็นการเก็บข้อมูล เพราะคนจะเปิดใจมากกว่า
- ตัวละครได้ช็อกโกแลตวาเลนไทน์: แฟน ๆ ส่งจดหมายรักและช็อกโกแลตมาให้ “ตัวละคร” ไม่ใช่ให้เขา ทำให้เขารู้ว่าคนอ่านมองตัวละครเป็นคนจริง ๆ คนเขียนเลยต้องจริงจังกับตัวละครแบบคนหนึ่งคนเหมือนกัน
คนวาดเรื่องเดือด กับหัวใจที่อ่อนโยน
วาตานาเบะเล่าว่าเคยมีคนอ่านกลัวเขาจนไม่กล้าสบตาในวงข้าว ก่อนมาบอกทีหลังว่า “นึกว่าเป็นคนน่ากลัว ไม่คิดว่าจะคุยง่ายขนาดนี้” เขาเลยระวังคำพูดและมารยาทมากขึ้นเวลาเจอคน
การคิดเรื่องความเป็นความตายของตัวละครทุกสัปดาห์ทำให้เขาเครียดหนักจนช่วงหนึ่งกลัวคนไปเลย แต่สุดท้ายเขาบอกว่าคิดวนไปวนมาแล้วก็มาจบที่ประโยค 「人には優しくしよう」 (“ใจดีกับคนอื่นไว้เถอะ”)
ปิดท้าย เขาชวนคนอ่านให้ถกกันว่าถ้ากฎหายไปจริงจะเกิดอะไรขึ้น จะติจะบ่นใน X ก็ได้ แต่ขอให้ “ออมมือหน่อยตามสมควร” พร้อมหัวเราะ
