มือที่อบอุ่นและคำว่า 'อ่านลึกขนาดนี้ดีใจจัง' นักวาดมังงะทั่วญี่ปุ่นเล่าความทรงจำถึงชิบะ เท็ตสึยะ

ตอนที่ข่าวการจากไปของ ちばてつや (ชิบะ เท็ตสึยะ) ผู้วาด 『あしたのジョー』 (อาชิตะ โนะ โจ – ชื่อไทย “โจ สิงห์สังเวียน”) ออกมาเมื่อ 27 ตุลาคม 2026 โซเชียลของคนวงการมังงะญี่ปุ่นก็เต็มไปด้วยคำอาลัย ที่น่าสนใจคือหลายคนไม่ได้พูดถึงผลงานดังอย่างเดียว แต่เล่า “เรื่องเล็ก ๆ” ที่เคยได้รับจากเขาโดยตรง Anime News Network (อนิเมะ นิวส์ เน็ตเวิร์ก) รวบรวมข้อความเหล่านี้ไว้สองตอน เราเลือกบางเรื่องมาเล่าต่อ

ใครยังไม่รู้จักเส้นทางชีวิตของเขา อ่านก่อนได้ที่ ข่าวการจากไปของชิบะ เท็ตสึยะ

มือที่จับแล้วจำไม่ลืม

藤島康介 (ฟูจิชิมะ โคสุเกะ) ผู้วาด 『ああっ女神さまっ』 (อา เมงามิซามะ – Ah! My Goddess) เล่าว่าเคยได้รับรางวัลการ์ตูนโคดันฉะในปีเดียวกับชิบะ (คนละสาขา) และได้จับมือกัน

「すごく温かくて大きくて柔らかい手だったことを今もはっきり覚えています」 “ยังจำได้ชัดเจนว่าเป็นมือที่อบอุ่น ใหญ่ และนุ่มมาก”

鈴ノ木ユウ (ซูซูโนกิ ยู) ผู้วาด 『コウノドリ』 (โคโนโดริ) ก็พูดถึงการจับมือเช่นกัน เขาบอกว่าตัวเองคือหนึ่งในนักวาดที่ “ถ้าไม่มีชิบะ เท็ตสึยะ ก็ไม่มีตัวเขาในวันนี้”

ครูที่อ่านงานเด็กอย่างตั้งใจ

เรื่องที่อบอุ่นที่สุดน่าจะมาจาก 成田成哲 (นาริตะ นาริอากิ) ผู้วาดที่ลงงานใน 『少年ジャンプ+』 (โชเน็นจัมป์พลัส) เขาเคยเรียนที่ 文星芸術大学 (มหาวิทยาลัยศิลปะบุนเซ) ซึ่งชิบะสอนอยู่ ตอนตั้งชมรมบาสเกตบอล ชิบะรับเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาให้ด้วยคำว่า “ถ้าเป็นผมได้ก็ยินดี” ตอนเช้าเขาเล่นโยนรับลูกบอลกับนักศึกษา และเคยวาดแก้มุมภาพในงานของนาริตะด้วยมือตัวเอง พร้อมบอกว่า “แบบนี้น่าจะอ่านง่ายกว่านะ”

七月鏡一 (นานาสึกิ เคียวอิจิ) ผู้แต่ง 『ARMS』 (อาร์มส์ – ชื่ออังกฤษ Project ARMS) เล่าว่าเคยเล่าให้ชิบะฟังถึงการตีความฉากน้ำตาของตัวละครในโจที่ถูกลบด้วยน้ำยาลบคำผิด ชิบะตบไหล่เขาแล้วบอกว่า “ดีใจที่อ่านลึกขนาดนี้”

ศิษย์และคนที่เติบโตจากรางวัล

• 石井さだよし (อิชิอิ ซาดาโยชิ) ผู้วาด 『解体屋ゲン』 (ไคไตยะ เก็น) ลาออกจากกองกำลังป้องกันตนเองทางอากาศมาเป็นผู้ช่วยที่สตูดิโอของชิบะ เขาเขียนติดตลกว่าเคยตั้งใจจะเก่งกว่าครู แต่ที่แซงได้มีอย่างเดียวคือเรื่องของเขาติดอันดับมังงะที่ลงยาวที่สุด
• 原泰久 (ฮาระ ยาสุฮิสะ) ผู้วาด 『キングダム』 (คิงดอม) บอกว่าตัวเองเริ่มต้นจาก ちばてつや賞 (รางวัลชิบะ เท็ตสึยะ) และชิบะคอยดูแลเขามาตั้งแต่เดบิวต์
• 明貴美加 (อากิทากะ มิกะ) นักออกแบบเมคาของกันดั้มหลายภาค เล่าว่าชิบะเป็นผู้รับรองตอนเขาสมัครเข้าสมาคมนักวาดการ์ตูนญี่ปุ่น

ไม่ใช่แค่คนวงการมังงะ

手塚るみ子 (เทะซึกะ รูมิโกะ) ลูกสาวของเทะซึกะ โอซามุ เขียนว่าหลังพ่อจากไป ชิบะคือคนที่อยู่เคียงข้างเสมอ ส่วน 緒方恵美 (โองาตะ เมงุมิ) นักพากย์ชินจิ เล่าว่าตอนเจอกันครั้งแรกเธอเผลอพูดเรื่องโจไม่หยุด ชิบะหัวเราะ แล้วหยิบบัตรโทรศัพท์ลายโจออกมาเซ็นให้ เธอบอกว่าเป็นสมบัติล้ำค่า

ด้าน ヤマザキマリ (ยามาซากิ มาริ) ผู้วาด 『テルマエ・ロマエ』 (เทอร์เม โรเม) บอกว่ายังอ่าน 『ひねもすのたり日記』 (ฮิเนโมสุ โนตาริ นิกกิ) งานที่ชิบะวาดลงนิตยสารจนช่วงสุดท้าย และเผลอคิดไปว่าเขาจะวาดต่อไปตลอด พอคิดแบบนั้นไว้ ข่าวนี้เลยยิ่งช็อก

ข้อความทั้งหมดนี้ทำให้เห็นภาพตรงกันว่า นอกจากผลงานที่อยู่บนชั้นหนังสือ ชิบะยังทิ้งความใจดีไว้ในตัวคนรุ่นหลังอีกมาก

ที่มา: Anime News Network ตอนที่ 2, Anime News Network ตอนที่ 1, 日本漫画家協会