ซากุไร โนริโอะ เล่าเบื้องหลังตอนจบโบคุยาบะ ทำไมต้องจบที่วันจบ ม.ต้น และฉากไหนที่ภูมิใจที่สุด
ซากุไร โนริโอะ ให้สัมภาษณ์หลังโบคุยาบะจบ เล่าว่ารู้สึกโล่งใจ ทำไมเลือกจบที่วันจบ ม.ต้น ฉากสารภาพรักที่ฟูชิมิ อินาริ และตอนจบที่ขอเพิ่มเป็น 15 หน้า
เล่มสุดท้ายของ 『僕の心のヤバイやつ』 (โบคุ โนะ โคโคโระ โนะ ยาไบ ยัตสึ – “เจ้าตัวอันตรายในใจฉัน”) หรือ โบคุยาบะ เพิ่งวางแผงเมื่อ 6 พฤศจิกายน (อ่านข่าวเล่ม 14) วันเดียวกันนั้นเว็บ アニメイトタイムズ (แอนิเมต ไทมส์) ก็ลงบทสัมภาษณ์ยาวของผู้เขียน 桜井のりお (ซากุไร โนริโอะ) ซึ่งเล่าเบื้องหลังที่แฟนน่าจะอยากรู้หลายเรื่อง
“โล่งใจที่จบได้อย่างดี”
ซากุไรบอกตรง ๆ ว่าความรู้สึกแรกคือโล่งใจ เพราะยิ่งลงนานยิ่งหาทางจบยาก และร่างกายก็เริ่มเหนื่อย ตอนจบออกมาใกล้กับที่วางไว้ เธอบอกว่า “ลงจอดได้นุ่ม ๆ” ส่วนเวลาที่ทำงานกับเรื่องนี้ เธอนับเองว่ามากกว่า 8 ปีครึ่ง เพราะตอนเริ่มเตรียมโบคุยาบะยังวาด 『ロロッロ！』 (โรรอลโล!) อยู่
ทำไมต้องจบที่วันจบ ม.ต้น
ตอนเริ่มลง เธอยังไม่ได้คิดว่าจะจบตรงไหน มาตัดสินใจช่วงกลางเรื่อง ตอนที่ 市川京太郎 (อิจิคาวะ เคียวทาโร่) กับ 山田杏奈 (ยามาดะ อันนะ) เริ่มคิดถึงกันและกันแล้ว เหตุผลคือโบคุยาบะไม่ใช่แค่เรื่องรัก แต่เป็นเรื่องการโตของเด็ก ม.ต้นคนหนึ่ง การจบการศึกษาจึงเป็นจุดพักที่เหมาะที่สุด
เธอมองว่าการโตของอิจิคาวะไม่ใช่การเปลี่ยนนิสัย แต่เป็นการยอมรับความใจดีของตัวเองที่เคยอาย ส่วนยามาดะได้เรียนรู้ที่จะมองด้านที่เอาแต่ใจของตัวเอง ทั้งสองคนนิสัยตรงข้ามกัน แต่ลึก ๆ แล้วคล้ายกันตรงที่กล้ามองตัวเองตามจริง
ฉากที่ภูมิใจที่สุด
ฉากที่เธอจำได้มากที่สุดคือฉากสารภาพรักที่ 伏見稲荷 (ฟูชิมิ อินาริ) เมื่อก่อนเธอไม่ค่อยกล้าใช้ช่องภาพใหญ่ เพราะรู้สึกเหมือนบอกคนอ่านเองว่า “ตรงนี้ฉากดีนะ” จนเขิน แต่ฉากนี้ทำให้เธอเข้าใจว่าบางครั้งก็ต้องกล้าบอกคนอ่านว่านี่คือฉากที่ดีที่สุด
เธอยังเล่าว่าก่อนหน้านี้วาดแต่มังงะตลก พอต้องเขียนบทพูดในใจซึ้ง ๆ ของอิจิคาวะ ก็ต้องคิดหนักทั้งเรื่องคำและลำดับคำ ไม่ให้หวานจนเป็นกลอน แต่ก็ต้องจำได้
ตอนจบที่ขอเพิ่มอีกหน้า
- ตอนสุดท้ายเดิมวางไว้ 14 หน้า แต่ซากุไรขอเพิ่มเป็น 15 หน้า เพราะไม่อยากอัดแน่นเกินไป และอยากจบด้วยช่องภาพใหญ่
- เพลง 「手紙～拝啓 十五の君へ～」 (เทกามิ – “จดหมายถึงเธอวัยสิบห้า”) ของ アンジェラ・アキ (แองเจลา อากิ) ที่ใช้ในฉากจบการศึกษา เธอตั้งใจไว้นานแล้ว เพราะเป็นเพลงที่ชอบ และเนื้อเพลงเข้ากับอิจิคาวะทั้งเมื่อก่อนและตอนนี้
- บรรณาธิการ 福田裕子 (ฟุกุดะ ยูโกะ) ที่นั่งฟังด้วยเล่าว่าอ่านตอนจบระหว่างส่งต้นฉบับเข้าโรงพิมพ์แล้วร้องไห้ และรู้สึกเหมือนเป็นพ่อแม่ที่เห็นลูกเรียนจบ
ฉบับพิเศษของเล่ม 14 แถมสมุดภาพ “อัลบั้มจบการศึกษาโรงเรียนมัธยมต้นที่ 12” ซากุไรบอกว่าอยากได้อัลบั้มรุ่นปกแข็งแบบของจริง และสนุกมากตอนคิดชื่อกับโปรไฟล์ของเพื่อนร่วมห้องแต่ละคน
ส่วนอนิเมะภาค 3 (อ่านข่าว) ซากุไรบอกว่ารอดูมาก ภาคนี้เป็นช่วงที่สองคนเริ่มคบกันแล้ว พอมีเสียงพากย์ น่าจะหวานกว่าในมังงะอีก
「これからも二人の日常は続いていく」 “ชีวิตประจำวันของสองคนนี้ยังคงดำเนินต่อไป” (พาดหัวบทสัมภาษณ์)
